یا حسن بن علی علیه السلام دل خسته آمدم به درت تا گدا شوم مهمان غربت حسن مجتبی (ع) شوم من یاکریم گوشه ی صحنت... پرم بده تا در بهشت خاکی مادر رها شوم با افتخار نوکری ات قد کشیده ام یک روز می رسد که به پایت فدا شوم گمنام کوچه های مدینه ، خودت بگو تا با غم مدینه کمی آشنا شوم ای کاش شعله ور شوم و در بقیع تان شمع مزار نور دل مرتضی (ع) شوم جای ضریح بوسه به دیوار می زنم رخصت بده که خادم صحن شما شوم آرام گریه می کنم و دم نمی زنم تا با سکوت مهدی(عج) تو هم نوا شوم این بار هم به خاطر سقا(ع) قبول کن بعد از مدینه زائر کرب و بلا شوم دل را گره زدم به درِ بستۀ حرم مگذار از مسیر شهیدان جدا شوم امامی- جمعه 20شهریور94

السلام علیک یا امام حسن عسکری علیه السلام دارد از سوز جگر، شاه به خود می پیچد زهر کاری شده، ناگاه به خود می پیچد چقَدَر خونِ جگر می چکد از لبهایش کنج سرداب و لب چاه به خود می پیچد حسنی دیگر و یک خواهر و تشتی پر خون گوشه ی سامره یک ماه به خود می پیچد روضه ی مقتل و لب تشنگی اهل حرم می کشد از جگرش آه ، به خود می پیچد از غم بی کسی مهدی خود دلخون است در غریبی شبانگاه به خود می پیچد آخرین زمزمه اش را به پسر می گوید العجل مهدی خونخواه، به خود می پیچد سینه ی مادرش از هجمه ی در مجروح است از غلافی که فرود آمده .. پر... مجروح است زیر لب صوت حزینی است به لبهای حسن در غم فاطمه هر دیده ی تر مجروح است حال و احوال حرم حزن غریبی دارد آسمان تیره و تار است قمر مجروح است جبرئیل آمد و با خود خبری را آورد العجل یوسف کنعان که پدر مجروح است روضه ی ساقی عطشان اثرش معلوم است تشنگی برده امانش و جگر مجروح است گوشه ی کرب و بلا قامت هر سرو رشید با فرود آمدن داس و تبر مجروح است سامرا کرب و بلایی شده از غربت او حسن عسکری از ظلم و شرر مجروح است نعیمه امامي- 28آذر94

فخر دی طوفان شد و هواي وطن سرد و تار شد با رنگ فتنه، شهر شلوغ از غبار شد دعوا سر تقلب و ميز و مقام بود روباه پير... سرور اين كارزار شد دشمن نشانه رفت يقين خواص را هركس سكوت كرد... در اين فتنه خوار شد عكس امام پاره شد و قلبمان شكست آتش گرفت خيمه و دل بيقرار شد بغض كلام سيدعلي در نماز عهد در جستجوي مالك و عمار... و يار شد جمعي شدند اهل سقيفه... و كور و كر حرف ولايت علوي كم عيار شد دست دعاي ساقی عطشان کربلا پشت و پناه غصۀ اين لالهزار شد سيدعلي مقاوم و مردانه ايستاد جريان گرفت فخر دي و نو بهار شد نعیمه امامی- 8دی 1393

Ne pense pas que ceux qui ont été tués dans le sentie d'Allah, soient morts. Au contraire, ils sont vivants, auprès de leur Seigneur, bien pourvus . (Al-Imran) و مپندارید کسانی راکه کشته شده اند در راه خدا مرده اند، بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان روزی می خورند.

می سوزد از فراق شما باغبان هنوز در سوگ داغ بیست گل ارغوان هنوز سنگین شده است بغض و نفس ها به سینه ها آتش زبانه می زند از عشقتان هنوز آوار درد ریخته بر سینه هایمان از چشم شهر می چکد اشک روان هنوز مادر سوال می کند از یوسفش ... بگو ... دارد امید دیدن سروی جوان هنوز در لا به لای آن همه آوار و زخم و درد خاکستری بجاست از آن قهرمان هنوز ؟ چشم انتظار آمدنت بود دخترک... شاید نشسته کنجی از این بی کران هنوز با لحظه لحظه سوختنت شعله می کشد سر تا سر وجود وطن بی امان هنوز اینگونه پر کشیدنت اصلا عجیب نیست دلداده ای به غربت یاسی کمان هنوز می خواستی مدافع زینب شوی ...؟ شدی...[i] هستی مدافع حرم عمه جان هنوز داری دفاع می کنی از مردمان شهر با بالهای سوخته ات بی گمان هنوز جسمت اسیر آتش و آوار و زخم هاست روحت رها و مست سوی کهکشان هنوز پرواز کن که حق تو بغض قفس نبود پرواز کن که منتظر است آسمان هنوز نعیمه امامی اشلق - 1 بهمن 1395 [i] .آرزوی شهبد بهنام میرزاخانی برای دفاع از حرم حضرت زینب س

غزلی از روحانی بزرگوار جناب آقای سید محمد عابدین زاده به یاد آتش نشانان شهید پرواز آتش نشانها چه شعله ها ز دلت سرزد و زبانه گرفت که شوق شعله نشاندن به دل بهانه گرفت نه شغل بود بر تو که سکوی پرواز و طور وادی اقدس دلت نشانه گرفت به شوق آیه "احیا" نفس زدی وآنگه چه نفس ها که از این نغمه ها ترانه گرفت چه خانه ها که ز ویران شدن رهانیدی به یمن بود تو قمری سراغ لانه گرفت تو با خطر از هر خطر گذر کردی هر آن خطر که ره هموطن شبانه گرفت لباس قرمز تو شعله بر شراره زند هجوم شعله شلنگت چو تازیانه گرفت چو می نهی قدمت در براز حادثه ها هوای وصف نبردت ره فسانه گرفت به هر مصاف نهی پا تو گشته ای پیروز اگر چه جان تو را شعله ظالمانه گرفت تپید قلب تو از بهر هموطن ای یل نشاط تو به خطر حال عارفانه گرفت چو زنده از خطرت خیل آدمی کردی